میوه بر شاخه شدم

                               سنگپاره در کف کودک.

  طلسم معجزتی

  مگر پناه دهد از گزند خویشتنم

  چنین که

             دست تطاول به خود گشاده

                                                    منم!

  بالا بلند!

  بر جلو خان منظرم

  چون گردش اطلسی ابر

                                   قدم بردار.

  از هجوم پرنده بی پناهی

                                     چون به خانه باز آیم

  پیش از آن که در بگشایم

  بر تختگاه ایوان

                       جلوه ئی کن

                                        با رخساری که باران و زمزمه است.

  چنان کن که مجالی اندکک را در خور است،

  که تبر دار واقعه را

                           دیگر

  دست خسته

                     به فرمان

                                  نیست.

 شعر از: احمد شاملو ، مجموعه:شکفتن در مه

     سال ۸۳ هم بار و بنه اش رو جمع کرد و به گذشته ما پیوست. امیدوارم که از سال ۸۳ برای ساختن و بهتر پرداختن به سالها،روزها و لحظه هایی که در پیش داریم استفاده کنیم. همه ما تمام تلاش خودمون رو انجام بدیم تا نه تنها امسال بلکه سالهای سال پر بار باشیم. و کمتر چیزی که در آینده از خودمون به جا بزاریم یک یاد باشه اون هم از نوع خوبش. برای همه آرزوی موفقیت ، شادکامی و سربلندی می کنم.